ความหลังของฉันกับ KOF

posted on 25 Aug 2007 13:14 by shong

เอนทรี่นี้ขออุทิศให้แก่ เกมตระกูล KOF©SNK Playmore และผู้เกี่ยวข้องในการจัดงานทุกคน



เป็นเวลานานแล้วที่เรารู้จักกับเกมตระกูล KOF ซึ่งรักแรกพบเกิดขึ้นเมื่อสมัยอยู่ป.5-ป.6 ช่วงนั้นเกมบอยฮิตมากที่โรงเรียน ทั้งๆที่ครูห้ามไม่ให้เอามาเล่น แต่เพื่อนๆก็จะแอบเอามาโรงเรียนด้วย เราก็มีตลับเกมรวมอยู่อันนึง ในนั้นมีเกม The King of Fighters95 รวมอยู่ด้วย ก็ไม่ได้รู้จักอะไรเกี่ยวกับ KOF เลย แต่รู้ว่ามันมีสูตรกด select รัวๆ แล้วจะได้ตัวละครลับมาใช้ พร้อมกับ power:Max ซึ่งก็ยังไม่รู้จักตัวละครลับพวกนั้นอยู่ดีนั่นแหละ แต่เราจะชอบใช้ Nakoruru มาก ตอนนั้นยังเรียกผิดๆว่า นาโกะรูรู อยู่เลย มารู้ทีหลังในนิตยสารเกมว่าเค้าเรียกกันว่า นาโคลูลู(มาจากซีรี่ส์ Samurai Spirit) สาเหตุที่ชอบใช้ก็เพราะเป็นตัวละครที่มีนกด้วย ทั้งสามารถเกาะนก สั่งนกไปจิก รู้สึกมันอภิสิทธิ์ (เวชชาชีวะ) ยังไงไม่รู้ แต่จะมีอีกตัวที่ขี้โกง และลูกพี่ลูกน้องเราชอบใช้ ก็คือ ราล์ฟ เพราะแค่ท่าหมัดดินระเบิด (กด B รัวๆ) ท่าเดียว ก็สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้อย่างง่ายๆ นับแต่วันนั้น เวลานั่งรถตู้กลับบ้าน เราก็จะหยิบเกมบอยขึ้นมาเล่น KOF95 กับลูกพี่ลูกน้องที่นั่งรถกลับบ้านด้วยกัน ประมาณ 3-4 คน ผลัดกันเล่น เกมนี้ก็ดีตรงที่ใช้ระบบทีม 3 คน เพราะฉะนั้นก็เลือกตัวละครกันคนละตัว พอใครแพ้ก็ยื่นให้อีกคนสู้ต่อ เป็นยังงี้เรื่อยๆ

ทีนี้ ดีกรีความชอบเริ่มพุ่งสูงขึ้น พอร้อยเอ็ดพลาซ่าเอาเครื่อง Play Station
มาลงเยอะมาก เป็นยี่สิบสามสิบเครื่องเห็นจะได้ และเราก็เจอเกมชื่อเดียวกัน แต่เป็น The King of Fighters 96 เรากับเพื่อนก็รีบเอาเกมนี้มาเล่นกันโดยไว ปรากฏว่าชอบมาก ชอบมากจริงๆ ตัวละครที่มีเสน่ห์ของ KOF บวกกับเสียงพากย์ที่เร้าใจ ทำให้เสียงโฆษกในเกม Round One! ReadyGo! ติดหูเรามาตลอด และในภาคนี้เอง ก็เริ่มรู้จักกับตัวละครแปลกๆอย่าง Choi Bonge เราก็ติดใจมาก จะชอบใช้เป็นพิเศษ เพราะท่าวกไปข้างหลังแล้วเอากรงเล็บจิ้มก้น


ต่อมา KOF97 ออกเป็นแผ่น Play Station เกมนี้ทำให้เราติดมาก จนถึงขั้นต้องแอบไปเล่นหลังเลิกเรียนทุกวัน ก็มีบ้างที่จะโดดเรียนไปเล่นที่ร้านเกม อ่า...ยุคนั้นเกมออนไลน์ยังไม่ถือกำเนิด แต่ถ้าถามเราว่าอาการติดเกมเป็นยังไง เราก็พอจะเข้าใจเป็นอย่างดี มันอยากเล่นจน ขอมีเวลาแค่สิบนาที ได้เดินไปร้านเกมเล่นซักตานึงก็จะไป เกมภาคนี้ลูกพี่ลูกน้องเราค้นพบสูตรโดยบังเอิญ ในฉากเลือกตัวละคร ถ้ากด L1+R1 พร้อมกัน ก็จะมีตัวละครลับปรากฏออกมา นั่นคือ Leona-B, Iori-B, Yashiro, Shermie และ Chris ร่างมาร และในโหมด Versus ถ้ากด L2+R2 ก็จะได้โอโรจิมาใช้ด้วย ในตอนนั้น กลุ่มของพวกเรา จะเรียกว่าเป็นแก๊งบ้า KOF ก็ได้ ประกอบด้วย ชง หนึ่ง แนน โจ้ มิ้งค์ ไผ่เขียว โจ และ นัท ยังเรียกว่าเป็นระยะ beginner เพราะยังเล่นกันแบบปรับ Power: Max และปรับ Special กันอยู่ นั่นก็คือ กดปุ่มข้างบนก็จะติดท่าไม้ตาย และที่ KOF มีเสน่ห์มากกว่า STF อีกอย่างนึงคือ KOF มีระบบสวนกลับที่เด่นชัดมาก เวลาท่าไม้ตายพลาดจะมีช่วงเวลาที่ตัวละครจะชะงัก และเป็นจังหวะที่คู่ต่อสู้จะสวนกลับได้อย่างง่ายดาย อีกอย่างคือระบบกลิ้งหลบ หลบได้ทั้งท่าไม้ตาย(บางท่าก็หลบไม่ได้นะ) แล้วค่อยไปสวนกลับจากข้างหลังก็ยังได้ เพราะ KOF97 ทำให้เราอยากได้เครื่อง Play Station มาก จนในที่สุดก็อ้อนวอนขอที่บ้านซื้อให้จนได้

เรื่องการวาดรูปในช่วงนี้ นอกจากบ้า KOF แล้ว เรายังชอบ STF:EX plus a อีกด้วย เราก็เลยเขียนการ์ตูนในสมุดขึ้นมาให้เพื่อนๆอ่าน ชื่อเรื่องคือ The King of Fighters V.S. Street Fighters (ไม่นึกว่าหลายปีต่อมา SNK จะร่วมมือกับ Capcom สร้างเกมนี้ออกมาจริงๆ)
ครั้งแรกที่เราเห็นแผ่น
KOF98 คือช่วงที่ไปเรียนพิเศษอยู่ที่โคราช และเราไปเดินเล่นแถวร้านเกมบนห้างคลังพลาซ่า หน้าปกเป็นรูปหน้าเคียวสีเทาๆ ดูเท่มากอย่างบอกไม่ถูก แล้วเกมนี้ก็ทำให้เราติดอย่างรวดเร็วเหมือนภาคที่ผ่านมา พอกลับไปถึงบ้านที่ร้อยเอ็ด เราก็รีบเลย เอามานั่งลองระบบ และหาสูตรตัวละครลับ(เพราะเริ่มชินที่ว่าเกมนี้มักจะซ่อนตัวละครลับเอาไว้ที่หน้าจอเลือกตัวละคร นี่ก็เป็นอีกความตื่นเต้นนึง ที่ทำให้เราชอบมาก) แล้วมันก็มีจริงๆ เมื่อกด R1 ค้างไว้ที่ตัวละครบางตัวก็จะมีตัวละครลับ เช่น Yashiro, Shermie, Chris ก็จะได้ร่างมาร Kyo, Ryo, Yuri, Andy ก็จะได้ร่าง 94 มาใช้ เป็นต้น ดีกรีความคลั่ง KOF เริ่มบ่มเพาะมาจนถึงจุดสูงสุดในภาค 98 นี้เอง เมื่อเราเริ่มต้นเขียนการ์ตูน KOF98 ซึ่งก็อัพเกรดความดูดีขึ้นมาจาก The King of Fighters V.S. Street Fighters ค่อนข้างมาก และต่อมาไม่นาน เราก็เห็นประกาศหน้าหนึ่งในนิตยสาร Mega มีใจความว่า AXN ร่วมกับ Mega จัดแข่งขันเกม KOF98 ในชื่อว่า AXN: The King of Fighters Challenge 99 (เพราะว่าแข่งในปี 99) รางวัลที่ 1 คือตั๋วเครื่องบินไป-กลับประเทศญี่ปุ่น 2 ที่นั่ง พร้อมร่วมชมงานโตเกียวเกมโชว์ และเครื่องเล่นเกม Neogeo Pocket Color พร้อมตลับเกม KOF-R2 ฟรี นอกจากนี้ ผู้เข้าแข่งขันที่ติดอันดับ 1-8 ยังจะได้รับ เครื่องเล่นเกม Neogeo Pocket Color พร้อมตลับเกม KOF-R2
ทุกคน ในตอนนั้น เหมือนสวรรค์ทรงโปรด เราตื่นเต้นมากจนไม่รู้จะบรรยายยังไงดี รีบเอาข่าวนี้ไปให้เพื่อนๆในแก๊งดู แต่ปัญหาอยู่ที่สถานที่แข่งขัน เพราะมันแข่งในกรุงเทพฯ และบ้านเราอยู่ร้อยเอ็ด การเดินทางจากร้อยเอ็ดไปยังกรุงเทพโดยรถยนต์ใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 6-7 ชั่วโมง พอเราเอาข่าวนี้ไปให้คุณพ่อคุณแม่ดู ก็แน่นอนว่าไม่มีใครยอมอนุญาต จนเราต้องอ้อนวอนซ้ำแล้วซ้ำอีก วันแล้ววันเล่า สุดท้ายจบลงที่การอ้อนวอนด้วยน้ำตา บอกว่ามันเป็นสิ่งที่สำคัญมากที่สุดในชีวิต เพราะนักสู้จากทั่วทุกสารทิศจะมารวมตัวกัน และเราก็อยากลงแข่งด้วย และครั้งนี้อาจจะเป็นครั้งเดียวที่จะมีโอกาสแบบนี้ ในที่สุด ด้วยลูกตื๊อชนิดน่าเอือมระอา เราก็ได้ไป
สำหรับพลพรรค
KOF
ที่ไปด้วยกันก็มีแค่ไม่กี่คน ส่วนใหญ่พ่อแม่มักจะไม่อนุญาต(ก็แหงล่ะ) เราต้องไปด้วยรถส่วนตัวคนเดียว โดยมีคนขับรถพาไป และอาอี๊ติดรถไปดูแลด้วย ส่วนเพื่อนที่ได้รับอนุญาตให้ไปก็คือ มิ้งค์ ที่เอารถที่บ้านไปเองเช่นกัน และเพื่อนคนอื่นๆที่ขอโดยสารมิ้งค์ไป เพราะเกรงใจบ้านเรา นั่นก็คือ หนึ่ง และ โจ
เช้าของวันงาน เรารีบไปเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์แต่เช้า และไปนั่งรอจนห้างเปิด ในที่สุดก็ถามทางไปถึงบริเวณจัดงานได้ ผู้คนมากมายมารวมตัวกันที่ลานชั้นหนึ่ง มีการกั้นที่บริเวณแข่งเอาไว้ และเรารอไม่นานก็เจอเพื่อนๆ คือมิ้งค์ หนึ่งและโจที่บริเวณงาน ทุกคนเลยไปลงทะเบียนแบ่งสายกัน ทีมงานก็ใช้ระบบที่ดีมาก คือคนที่มาด้วยกันจะถูกแยกไปอยู่คนละสาย เพราะฉะนั้นจึงไม่ต้องห่วงเรื่องเพื่อนกันต้องมาสู้กันเอง พอลงทะเบียนเสร็จด้วยความตื่นเต้น พวกเราก็มายืนประชุมกัน คือตอนนั้นยังเล่นไม่ค่อยเป็นกันเหมือนเดิม กดสูตรก็ไม่ค่อยจะติด และปกติเวลาเล่นเกมกันเองจะปรับ
Power: Max และ Special ตลอด เลยไปถามพี่ทีมงานคนนึงว่า ปรับ Power: Max กับ Special ได้หรือเปล่า พี่เค้าก็บอกไม่ได้ และขำน่าดู

ด้วยความที่โดนจับแยกกันไปคนละสาย ตอนที่เพื่อนๆแข่งเราก็เลยไม่ได้ไปดูว่าใครสู้ยังไงบ้าง มีเรากับโจใช้ Yuri ส่วนหนึ่งกับมิ้งค์ใช้ Athena แล้วเราก็เก่งเหลือเกินนะยูริเนี่ย ตอนนั้นกดเป็นอยู่ท่าเดียวคือ โชอัปป้า บราโว่! (คือจริงๆมันชื่อท่าโชอัปเปอร์ ดับเบิ้ล แต่เราได้ยินเป็นแบบนี้จริงๆ) เราก็ใช้แค่ท่านี้ท่าเดียวแหละ 555 รอบแรก เจอกับเด็ก ซึ่งเด็กจริงๆ เด็กประมาณ ป.5-ป.6 เห็นจะได้ เด็กคนนี้ใช้ Shingo (ซึ่งก็บ่งบอกความเด็กอีกนั่นแหละ) แล้วเด็กนี่ก็กดเป็นแค่ชินโง คิก ท่าเดียวเลย เราก็ตั้งการ์ดไว้แล้วสวนกลับด้วยโชอัปเปอร์ ดับเบิ้ล ชนะมาอย่างง่ายดาย พอเด็กคนนั้นแพ้ ก็มีพ่อแม่